Spiritueel Opleiding- en Opleidingscentrum Aravinda

In een eerder stukje is de relatie tussen enerzijds het persoonlijke energieniveau en anderzijds het energieniveau van de god waarin men gelooft, als onderwerp ter sprake gekomen. Het kwam er op neer dat wanneer de mensen wraakzuchtig zijn, hun god dat ook is. Hebzuchtige christenen beeldden Christus in de 12e, 13e eeuw met een geldbuidel af. Mensen die zich snel beledigd voelen, hebben een beledigbare god.

Er is een parallel met spirituele centra. Er zijn er vele in Nederland, grote, kleine, size doesn’t matter,  maar wel het energieniveau van het centrum. Centra zijn een weerspiegeling van het energieniveau van de oprichter. Een controlfreak zal niet snel toestaan dat er ontwikkelingen binnen het centrum plaatsvinden, die buiten zijn controle vallen. Toch zullen bepaalde leerlingen dat doen, op een bepaald moment. Wanneer er op dat centrum healing-avonden plaatsvinden, kan de controlfreak stellen, dat de healing niet buiten zijn controle mag plaatsvinden; hij denkt kunnen te bepalen wat de grenzen van de healing zijn. “Vandaag doen we alleen spirituele healing en raken we de mensen niet aan”. Volstrekte onzin, want healing gebeurt op niveaus juist een control freak geen inspraak heeft. Iemand vasthouden of op afstand werken – het maakt niet uit. 

Healers zijn niet meer dan een medium, een doorgeefluik. Het haantje op de toren of een willekeurige vlag bepaalt de windrichting niet, hij geeft hem hooguit aan; de sluizen in Muiden … u begrijpt het. Het haantje is niet én het haantje én de wind; de sluizen in Muiden zijn niet én de sluizen én het water dat ze doorlaten; een healer is niet medium én de energie die hij doorgeeft. Voor de control freak blijft de uitdaging om die controle los te laten om spirituele niveau van hemzelf, zowel als dat van zijn centrum op te krikken.

Stel dat de ontwikkeling van sommige leerlingen sneller gaat dan wat de oprichter toestaat. Dat komt voor. De oprichter staat niet toe, dat iemand bedrevener wordt dan hijzelf en zal dat op welke wijze dan ook tegengaan, bijvoorbeeld door middel van decreten ten aanzien van healing zoals hierboven werd aangegeven. De oprichter blokkeert voor een deel de ontwikkeling van leerlingen. Dat moet hijzelf zien aan te pakken door andere centra te bezoeken, of misschien een andere leraar te zoeken.
 

Degene die een centrum opricht met de bedoeling daar veel geld aan te verdienen, zal aanvankelijk mensen trekken die deep down iets vergelijkbaars zouden willen. De spirituele ontwikkeling die er geleefd kan worden, zal niet bijster hoog zijn, maar het maakt uiteindelijk niet uit want iedereen moet op een bepaald niveau beginnen. Niet iedereen staat op hetzelfde niveau, er zijn vele verschillen, alleen iemands tweelingziel staat op een vergelijkbaar niveau als hijzelf. Anderen stappen veel hoger in, die hebben de ontwikkeling al veel eerder in eerdere levens doorgemaakt. Iemand die zelf het energetische stadium “jaloers” voorbij is, zal zich in een centrum dat dat stadium nog niet voorbij is, niet prettig voelen. Maar waar kan iemand terecht als hij het niveau van “zijn” centrum ontgroeid is? En dan: welke centra zijn energetisch gezien hoog genoeg om echt verder te kunnen? Er zijn er niet veel, feitelijk; verreweg de meeste centra zijn verbonden met de lage energie die het Ego van de baas van de tent weerspiegelt. 

Het centrum dat het hoogst in de energie staat, is Aravinda in Almere Haven. Daar leert men in principe alles dat de oprichtster ook kan: readings geven, healings op verschillende manieren, gidsen- en engelenwerk, automatisch schrift en afstemmen op andere mensen (al dan niet op afstand, al dan niet overleden.) Het is niet de bedoeling dat deze vaardigheden alleen voor de oprichtster gereserveerd blijven, het is de bedoeling dat er zoveel mogelijk mensen de mogelijkheid hebben om met de Bovenwereld contact op te nemen door het denken te overstijgen. 

Dat heeft als voordeel, dat er inzicht verkregen kan worden ten aanzien van persoonlijke omstandigheden én informatie over hoe te handelen. Dit in plaats van in paniek allerlei beslissingen nemen, die wegens gebrek aan overzicht tot steeds grotere ellende leiden – kijk maar eens naar de politieke besluitvorming over paniekonderwerp #1: Geld, de kredietcrisis, enzovoorts.

Derek Ogilvie

Sinds heel kort wordt het programma RamBam door de VARA uitgezonden, een programma dat “ontmaskeren” als hoogte doel heeft. In een uitzending vorige week gingen de makers van Rambam Derek Ogilvie ontmaskeren, zoals ze zelf vonden. Ogilvie deed een reading in een grote zaal vol met mensen over de opa van Linda, één van de programmamakers. De ontmaskering was, dat Ogilvie een reading had gegeven van de opa van Linda, maar opa was niet overleden, dus was er geen spirit, dus kon Ogilvie geen contact maken en is Ogilvie nep.

"Cold Reading"

Het intellectuele vertrekpunt van de programmamakers was was een onderzoek naar Ogilvie, waaruit bleek dat hij wetenschappelijk gezien niets paranormaals kon – lees: de wetenschappers in Engeland konden met hun apparaatjes niet bewijzen dat Ogilvie paranormale vaardigheden heeft ontwikkeld. De conclusie is dan altijd dat (in dit geval) Ogilvie gek is; de conclusie is nooit, dat de wetenschapper met ontzettend primitieve apparaatjes werkt, zó primitief, dat ze zelfs dát niet kunnen meten.


Volgens een ander persoon deed Ogilvie aan “cold reading”. Dat was iets dat hijzelf ook goed kon en wat hij RamBam presentator Max, de collega van RamBam presentatrice Linda, leerde. Cold reading lag in de lijn van wat de Britse wetenschapper zei, want zoiets als “paranormaal” bestaat niet, dus dat kon het niet zijn. Ook de cold reading leermeester wist met zekerheid te vertellen, dat “paranormaal” niet bestaat. En hij kon het weten, want hij kan het ook niet! Blijft over: “cold reading”.

Cold reading gaat meer om het uitvragen van mensen en zo achter bepaalde antwoorden komen, eigenlijk een veredeld soort van raden. Er is inderdaad niets paranormaals aan, omdat ook presentator Max het kon leren. Hij ging ermee op een paranormaal beurs in Alkmaar staan en deed het lang niet zo slecht (voor een cold reader.)


Maar het is natuurlijk heel lastig om een item te maken over een onderwerp waar de makers 0–verstand van hebben. Wat in het programma ontmaskerd werd, was,
(a) dat de makers geen verstand van het onderwerp hadden;
(b) dat cold reading makkelijk te leren is - Max was er best handig in; en tot slot
(c) dat ze zeer eenzijdig voorgelicht het item zijn ingegaan.

Met betrekking tot Derek Ogilvie moet worden gezegd, dat hij oprecht werkt. Hij is er niet op uit om de kluit te belazeren en dat zouden de programmamakers weten als ze op Ogilvie’s manier contact met Boven zouden kunnen maken. Ogilvie kan alleen niet contact maken met zijn Gids en Engel en is daarom afhankelijk van wat voor energie er op een bepaald moment in de buurt is. Dat kan meevallen, dat kan tegenvallen. Als hij dat wel had gekund, zou hij nooit in de grap met Ushi van Dijk zijn getuind, dan had hij tevoren kunnen weten wat er aan de hand was. Zijn gids had hem op de hoogte gebracht en hij had het spel mooi kunnen meespelen.


Maar Ogilvie heeft het veel te druk. Hij staat aan de top van een piramide die er voor moet zorgen dat zijn entourage aan de onderkant van de piramide inkomsten heeft en houdt. De druk en het gebrek aan rust zijn niet goed. De entourage zorgt er ook voor, dat hij bij tijd en wijle veel weg heeft van een One-Man-Freakshow, met name toen hij "de boer op ging" en readings op straat gaf in gehuchten en buurtschappen. 




Hij heeft TV contracten die hem volslagen uitputten, waardoor zijn energieniveau en daarmee de kwaliteit van de readings niet altijd even hoog is en dat hij wel eens moet terugvallen op cold reading. Daarnaast werkt hij als een paragnost, via voorwerpen, ringen bijvoorbeeld. Zo lijkt hij in zijn optreden op (de eveneens onvolprezen) Peter van der Hurk uit Den Haag. 




Dan moet er worden opgemerkt, dat er blijkbaar niet veel kennis omtrent readings bestaat binnen de entourage van Ogilvie. Zo weet men blijkbaar niet, dat je niet dood hoeft te zijn om een “spirit” te hebben. Het is (als medium die het automatisch schrift beheerst) niet moeilijk om een chakra-reading van een willekeurig persoon te schrijven. Barack Obama, Chief Joseph van de Nez Percé, de zwager van de buurvrouw, de opa van Linda – geen probleem! En de spirits van overledenen staan vaak te trappelen om via een medium door te komen, ook dat is geen probleem.

Het hele RamBam-item over Ogilvie was dus een beetje jammer. Helemaal als we erbij bedenken, dat juist Linda een uitstekend medium zou kunnen worden. Maar ze is nog niet zover.

De zegen van de echtscheiding

In een eerdere aflevering is het verschil in energie al ter sprake gekomen, waarbij de partners zodanig uit elkaar zijn gegroeid dat samenblijven een vorm van masochisme is geworden. In gunstiger gevallen kunnen de partners wel door een deur, omdat ze elkaar wederzijds respecteren. Maar er speelt nog meer in verband met scheidingen.

Volgens sommigen is het huwelijk met magie omgeven, alsof de inhoud van een willekeurige aflevering uit de Bouquet reeks de norm is. Volgens anderen is het huwelijk een instituut dat door God zelf is ingesteld en daarom niet verbroken mag worden. Dat maakt het voor de aanhangers van dergelijke leren extra zwaar om te scheiden, men wordt overladen met schuldgevoel en weet vaak de sociale druk van de geloofsgenoten niet te weerstaan. Het is des te pijnlijker te realiseren dat het huwelijk door mensen is bedacht om familiebezit te waarborgen, om overerving via de mannelijke lijn veilig te stellen. Huwelijk is een economisch geïnspireerde aangelegenheid waarbij de belangrijkste drijfveren macht, status en geld zijn en waarbij liefde, in welke vorm dan ook, feitelijk geen rol speelt.


Overerving via de mannelijke lijn vastgelegd in wetgeving komt in grote lijnen bij de Romeinen vandaan. De Germanen werkten met overerving in de vrouwelijke lijn, dus prevaleerde biologische verwantschap boven juridische regels. Het effect van de Germaanse manier van overerven was, dat het mega-landbezit van de adel steeds verder werd opgedeeld en verbrokkelde, want ieder kreeg een gelijk stuk uit de erfenis. Had Karel de Grote zo'n beetje heel West Europa onder zijn beheer, zijn drie zonen kregen in 814 een derde deel van dat rijk. De indeling was naar opbrengst, net naar oppervlakte. Lotharius had het kleinste stuk, maar het bracht evenveel op als de grotere stukken van zijn broers. Hun kinderen kregen weer een deel van het deel van hun vader en een paar generaties later was de adel berooid omdat iedereen een lapje had, een zakdoekje waarvan geleefd moest worden. Er moest nieuw land veroverd en verdeeld worden en dat kon niet meer binnen Europa. "De oplossing" lag in het Nabije Oosten en is de 1e kruistocht gaan heten. 

Het was voordeliger volgens het Romeinse idee te trouwen, strategischer vooral, met het oog op landbezit, macht en status, binnen de juiste families. Ook de Oranjes zijn er groot mee geworden. Maar ook de kerk was rond 1200 grootgrondbezitter geworden - onder andere door de kruistochten, omdat de vertrekkende adellijken hun land bij veelal Franciscanen in beheer gaven. De kruistocht was geen pretje, al voor het eerste paard bestegen of het eerste zwaard getrokken werd, was 25% van de "Ridders van Christus" overleden aan allerlei ziekten en ondervoeding en zo werd de kerk zonder al te veel inspanning grootgrondbezitter. 

Maar hoe houd je als geestelijkheid dat land in bezit? Er is namelijk ook nog zoiets als de "Gelofte van Armoede!" Door je tussen het erfgoed en God in te wurmen.

Huwelijk is een menselijk bedenksel, een product van het Ego. Als mensen willen scheiden is het een teken dat ze zoveel hebben geleerd, dat ze aan een volgende stap toe zijn, even afgezien van de scheiding. Een andere relatie, gelijkwaardiger en gebaseerd op liefde, bijvoorbeeld, nee: exact dat zoeken ze! Een relatie gebaseerd op liefde en gelijkwaardigheid.

Het afgelopen jaar stond in het teken van de tweelingziel. Heel veel mensen hebben hun tweelingziel leren kennen en dat is een overdonderende aangelegenheid. Rottig dat je getrouwd bent, want het huwelijk houdt dan toch geen stand... 

Bij het voor de eerste keer creëren van zielen worden er voor de balans tussen yin en yang, twee zielen van de zelfde oorsprong geschapen. Een yinne en een yange, inderdaad. Beiden hebben hun individuele pad te gaan en zij deden dat dat los van elkaar. Plato wist dat al. Hij schreef ergens in de Dialogen, (geparafraseerd) dat de mens zijn leven lang op zoek is naar zijn tweelingziel en daarom altijd zal blijven zoeken. Welnu - in de afgelopen tijd zijn veel mensen gestopt met zoeken omdat ze elkaar gevonden hebben.

Zijn nu alle problemen opgelost, nu de tweelingziel teruggevonden is? Is nu een leven in het eeuwigdurende  Bouquet-reeks-geluk begonnen? Nee, want allereerst vindt niet iedereen zijn tweelingziel. Sommige zielen zijn nog boven, het is niet voor iedereen om zijn tweelingziel terug te vinden. 

En dan? Pais en vree, de rest van het leven? Niet noodzakelijk, want alle overige uitdagingen voor het ego blijven overeind; het pellen van de schillen van de ui gaat gewoon door, het leren houdt niet op.

Alles is leren (het verschil tussen "goed" & "goed")

John Wayne (1907 - 1979)

In de Amerikaanse film is er een duidelijk verschil tussen goed en kwaad. Goed is herkenbaar aan de witte hoeden, kwaad aan de zwarte hoeden. Het zijn heel oude beelden, heel oude symbolen. Ze gaan terug tot op de eerste mensen die enig ethisch besef hadden. Licht en donker, goed en slecht - ze zijn identiek aan elkaar.

Het is overigens wel apart, dat men zichzelf altijd als "de goeden" zag en de anderen als "de slechten, de kwaden"... Zoiets als ethisch relativisme, waarbij men kritisch naar de eigen ethisch handelen kan kijken en de betrekkelijkheid ervan leerde inzien, was nog ver te zoeken.

In oude filosofische stelsels neemt het verschil tussen goed en kwaad een belangrijke plaats in, bijvoorbeeld bij de leer van Zarathustra, Perzisch van origine. In het christendom is het idee van (de) Satan terechtgekomen, een woord dat heel gewoon "vijand" betekent. In het christendom heeft die strikte scheiding tussen goed en kwaad geen post gevat, omdat het impliciet uitgaat van een permanente strijd tussen God en de duivel en dat betekent, dat de duivel net zoveel macht heeft als God en dat was theologisch gezien een onaanvaardbaar standpunt. Dat is ook de reden dat de vroege christelijke theoretici de aanhangers van de oosterse religies te vuur en te zwaard bestreden, want daar was dat idee heel sterk aanwezig, destijds.

Het verschil tussen goed een kwaad volgens de christelijke interpretaties is de leidraad voor de moderne buitenlandse politiek van de VS. Wie de goeden zijn en wie de kwaden, behoeft geen verder betoog. Op de een of andere manier is het "goed", dat een door en door gemilitariseerd land als de VS derde wereld landen binnenvalt, plat bombardeert en vervolgens alle wederopbouw-contracten binnenhaalt. Maar goed, laten we niet oordelen, al hoef je het er niet mee eens te zijn. 

Daarmee raken we een ander punt; het kernpunt van dit verhaal over het verschil tussen goed en goed. Op een het oog een schrijffout, maar nee, het staat er bewust. Het kernpunt is, dat goed noch kwaad bestaat. Er zijn alleen interpretaties van situaties en alles is leren.

We hebben het een aantal afleveringen geleden over Hitler en het Bardo gehad, ook hij moest na wat hij had aangericht leren van wat hij had gedaan. John Dillinger en Willem Holleeder moeten leren dat er andere manieren zijn om aan geld te komen; de moordenaar dat er andere manieren zijn om met anderen om te gaan; de dominee dat er andere manieren zijn om over God te spreken dan door middel van angst zaaien. Het draait dus om leren. Meer niet en de rest is oordeel. Leren staat in de energie hiërarchisch boven goed en kwaad. Alles is goed, maar soms komt het niet erg goed uit de verf en daarom moet er bijgeleerd worden.

Er is geen goed en geen kwaad, maar degene die iets "slecht" vindt, heeft blijkbaar al geleerd dat iets "niet goed" is - de ander nog niet. Het is de taak van de hoge energieën om dit de lage energieën bij te brengen, maar op een vriendelijke, meedogende manier. Niet op de manier die lang heeft geprevaleerd: leren door middel van geweld en bedreiging. Staan de hoge energieën op om de lage te leren hoe met situaties om te gaan? Het is hard werken, want ook de hoge energie moet hierbij constant naar zichzelf kijken en altijd bereid zijn om het ego verder los te laten.