Wat is "Automatisch Schrift"?

Een van de vaardigheden van een medium is het automatisch schrift. Een medium is in staat om zijn eigen ik, zijn eigen ziel 'opzij te zetten' en een andere energie toegang te geven tot zijn lichaam. De verbinding met de eigen ziel blijft wel bestaan, maar even in de vorm van een dun draadje in plaats van een dikke kabel. 

Er is een bepaald maximum aan wat een specifiek lichaam op een bepaald moment aan hoge energie kan hebben. Als de hoeveelheid hoge energie te hoog zou worden - denk nog even aan het ei in de magnetron in een eerdere tekst. Healers blijken meer hoge energie door te kunnen geven, naarmate ze zelf ook hoger in de energie staan. Healer worden is trainen.

Net als bij healing maakt bij automatisch schrift een hogere energie gebruik van iemands lichaam. Dat is bij voorkeur de spirituele gids, die de verbinding vormt tussen mensen- en Bovenwereld. Vanaf hier is het heel eenvoudig: het medium is in een staat van niet-denken, de gids neemt een deel van de ruimte in en geeft schriftelijke informatie vanuit de Bovenwereld door. In het begin is dat een heel rare ervaring. Je hand begint te schrijven - en je weet dat je het niet zelf bent want dat voel je en de tekst is een mooi gedicht (en jij bent niet van de gedichten), in een handschrift dat niet het jouwe is (want leesbaar), of staat er informatie in die je nooit op school gehad hebt, de toon is heel vriendelijk en humoristisch (en dat ben je nooit), enzovoorts. Heel vreemd, aanvankelijk.

Alle begin is moeilijk. Hoewel: het geldt niet voor iedereen, want soms schrijft iemand die net automatisch schrift heeft geleerd, zó een paar A-4tjes vol, waar anderen weken en maanden aan het worstelen zijn om één leesbaar woord op papier te krijgen. En als dat dan is gelukt, is de betekenis nogal eens ver te zoeken. Automatisch schrijven is doorgaans oefenen, veel oefenen. En op een gegeven moment komen ook bij de worstelaars de mooie zinnen met duidelijke informatie, vaak nog wel in een ander handschrift. Naarmate de vaardigheid toeneemt, zal het eigen handschrift in de geschreven channelings terugkomen. 

Schrijf niet te lang achter elkaar door, zeker niet in het begin. Kwartiertje, twintig minuten hooguit. Stap dan weer terug naar de aarde energie en ga een poosje later weer verder. Bij te grote vermoeidheid -- het is erg vermoeiend in het begin -- bestaat de kans dat lage energie doorkomt, vaak ook het eigen Ego. Dan schrijf je ineens hoe geweldig je wel niet bent, of hele negatieve teksten over anderen... Lage energie dus. Dergelijke teksten komen niet uit de Bovenwereld maar uit de eigen fantasie of van een entiteit die zijn kans schoon ziet. Zeker als een schrijver lange teksten doorkrijgt, is het belangrijk om regelmatig uit de hoge energie te stappen en weer opnieuw in te stappen. 

Daarnaast is het raadzaam om de teksten, na in de hoge energie te zijn teruggekomen, te checken aan de hand van drie vragen:

     (1) Is deze tekst zuiver doorgekomen? Ja/nee; 

     (2) Zit er ego in? Ja/nee; 

     (3) Moet er worden herschreven? Ja/nee.

Het tekeningetje hierboven komt van spiritualiteit.blogspot.com

Interne- en externe helderziendheid

Film en tv presenteert alles wat paranormaal heet te zijn, als zijnde eng en beangstigend. "Aliens" zijn -met dank aan de geniale Orson Welles- bedreigend het vernietigen van de wereld lijkt hun hoofdopdracht te zijn (alsof de mens dat niet alleen af kan); "Medium" en aanverwante series cultiveren de reeds lang bestaande angst voor alles dat anders is. "Paranormaal" staat vrijwel gelijk aan Het Kwaad, binnen de kerken heeft Jomanda nog steeds met hekserij van doen.

Film kan niet zonder drama, tv series al evenmin. Dus er moeten dramatische ontwikkelingen rond paranormale zaken bedacht worden, die ook nog eens verfilmbaar zijn. Net als helder ruiken, helder proeven en helder voelen is helderziendheid ook niet verfilmbaar. 

Helderziendheid speelt zich af in je hoofd, het zijn plaatjes, soms "hele films" die in een flits aan je voorbij schieten. Het verschilt per persoon. De ene helderziende ziet meer dan de andere en ook nog eens andere dingen dan de andere. 

Maar film heeft een boeiend gegeven nodig om te vertellen. Vier mensen die met dezelfde bijbel op een bank zitten te lezen, is niet zo boeiend. Als een van hen een mooiere of grotere bijbel heeft dan de andere drie, krijg je jaloezie en daar kan de scenarioschrijver iets mee. Door de Bovenwereld als kwaadaardig voor te stellen, kan de scenarioschrijver iets boeiends vertellen. Als de Bovenwereld wordt gepresenteerd als zijnde humorvol, sympathiek en zeer vriendelijk, dan kan de scenarioschrijver het verder wel vergeten. Dan zijn er geen reclame-inkomsten.

Helderziendheid speelt zich af in je hoofd - daar kun je niet filmen. Deze vorm van helderziendheid wordt interne helderziendheid genoemd. Dus is er ook externe helderziendheid. Dat zijn (veelal) kinderen die kleuren van de energievelden van voorwerpen zien en niet de verflaag op het ding. Kinderen die allerlei kleuren in aura's kunnen waarnemen en ze nog weten te duiden ook. Het zijn dus dingen die ze als onderdeel van hun visuele realiteit kunnen zien. 

Filmmakers kunnen vrijwel niet anders dan plaatjes schieten die de suggestie wekken, dat alle helderziendheid extern is. De suggestie wordt ook gewekt dat helderziendheid materieel van aard is. Op zich zit daar wel een kern van waarheid in: Helderziendheid gaat over materie, het kunnen zien van dingen die voor anderen niet in de directe omgeving waarneembaar zijn, betreffen in de regel materie. 

Dus: De wereld begint niet plotseling te trillen, de paranormale wereld is zoals de normale wereld; de Bovenwereld is niet uit op dood en verderf, dat kunnen de mensen best alleen af; er is geen sprake van een plotselinge trance met veranderend licht; het begint niet ineens te stormen; de helderziende kijkt niet met grote, verschrikte ogen -want: AAAAHHH! Daar heb je het weer! - de camera in; er is geen muziek die aangeeft dat er weer een beangstigend helderziend moment zit aan te komen. Allemaal film onzin. 

Op een paar mensen na (Boeddha, Jezus en zijn leraar Chandiman, Maria Magdalena en Jacobus Minor, Mohammed en sjamanen die het vaak met veel moeite konden opwekken) zijn de eerste helderzienden zo rond 1880 verschenen, in de tijd dat het 6e chakra Ajna actief werd. Mensen hadden dat derde oog wel, maar omdat zo goed als niemand van voldoende energetische hoogte was, kon dat chakra niet worden gebruikt. Vandaag de dag zijn de meeste mensen helderziend, in ieder geval intern. De kinderen zijn beiden, dus zowel intern- als extern helderziend. Als heel veel volwassenen en vrijwel alle kinderen helderziend zijn, is het niet meer paranormaal, maar normaal.