Christendom en Karma

De christelijke traditie heeft een manier van omgaan met wat in het Oosten «karma» heet. Hun versie is niet zo goed, die moet in de komende jaren worden aangepast om niet te verdwijnen en te worden vervangen door de oosterse manier van kijken. Maar uiteindelijk zullen de manieren van kijken versmelten, er is niets aan de hand.

Het «zielenheil», daar draait het om; hoe vergroot je de gezondheid van de ziel? Op laag energetisch niveau is de ziel een misdadiger, maar met dien verstande, dat het misdoen in het kader van het leren ligt. Misdaad is leren, net als goed doen. Bij het idee «karma» wordt ervan uitgegaan dat er een negatieve balans is van de ziel, die weer in balans moet worden gebracht met hogere energie. Dus wanneer iemand op het niveau van de laagste chakra’s dingen fout doet, kan hij leren dit niet meer te doen door middel van goed gedrag uit een hoger chakra. Vervolgens moeten alle gedragingen uit de lagere energieniveaus worden ingewisseld aan gedrag dat uit een hoger chakra afkomstig is. Dat is de manier waarop je van lagere energie doorgroeit naar hogere energie.

Dit doorgroeien is het doel van het leven: De groei van lage energie, dat om puur lijfsbehoud gaat, tot aan de volgende stap, helemaal door tot aan de goddelijke energie vanaf het derde chakra, moet helemaal, stap voor stap doorleefd worden. Dat doet pijn. Het aangedane leed moet door de dader van zowel de actieve als de passieve kant doorleefd worden. Hij moet voelen wat het is om vermoord te worden, hij moet weten wat het is om moordenaar te zijn. Doorleven, ervaren, voelen, daar draait het om bij Karma. Het is de moeilijke, pijnlijke weg, maar het is niet anders.

Hier tegenover staat de westerse, christelijke manier van kijken. De loop der dingen verschilt niet van die in het Oosten, de mensen lopen vergelijkbare trajecten. Denk eens aan het volgende: De schrijver van dit stukje is lang geleden heel rijk geweest. Het was in Schotland aan de kust, ter hoogte van Lewis, een van de grote eilanden aan de westkust. Hij was stinkend rijk: Hij had een vissersboot én schapen! Als echte lage energie maakte hij uitgebreid misbruik van zijn macht en nu heeft hij dat afgeleerd door slachtoffer te zijn van mensen met meer macht dan hij ooit had. Op een bepaald moment zag zijn ziel tijdens een andere incarnatie in, dat macht niet iets is om na te streven en het streven naar macht werd losgelaten. En toen hij later als leider van een Joodse gemeenschap in de Kaukasus leefde, had hij zijn balans gevonden en was hij een betrouwbare en eerlijke leider van de gemeenschap geworden. Omdat hij niet naar macht streefde.

Met het schrappen van de ideeën over incarnatie uit het christendom zo rond 420, heeft het christelijke Westen een enorme hoop karma opgebouwd. Ze waren namelijk niet meer genegen om vanuit het perspectief van incarnatie naar menselijk gedrag te kijken. «Goed doen» bleef als idee wel bestaan, maar dat was in de praktijk niet veel meer dan je leven lang alles roven, verkrachten en moorden wat en waar dat maar mogelijk was, om bij de naderende dood absolutie te krijgen van de instantie die uiteindelijk al het bezit van de overledene kreeg. 

Leuke handel – maar karma oplossen…? Nee, bepaald niet! Boete doen was een commerciële aangelegenheid; de route naar bijvoorbeeld Santiago de Compostella bestond uit handel in slaapplaatsen, voeding, bescherming en vervoer en had niets van doen met verbetering van gedrag. Misschien voor een enkeling, maar voor de massa schoot het zijn doen voorbij.

De kern van de zaak is: In het christendom werd eeuwenlang geen karma opgelost, er werd niets gedaan om de onbalans in de energie te herstellen, de onbalans werd slechts afgekocht, bijvoorbeeld in de handel in aflaten. De Protestanten hebben gelijk gehad met hun aanvallen op die praktijk. Eeuwenlang werd er niets in balans gebracht; het oplossen van oud, christelijk karma is nu bezig. Het heet ‘crisis', het heet ‘dodelijke ziekte’, het heet ‘racisme, jaloezie en wantrouwen’, het heet ‘criminaliteit’ en wel bezien van twee kanten, als slachtoffer en als dader.

Aravinda, 13 april 2012

Alles is leren (het verschil tussen "goed" & "goed")

John Wayne (1907 - 1979)

In de Amerikaanse film is er een duidelijk verschil tussen goed en kwaad. Goed is herkenbaar aan de witte hoeden, kwaad aan de zwarte hoeden. Het zijn heel oude beelden, heel oude symbolen. Ze gaan terug tot op de eerste mensen die enig ethisch besef hadden. Licht en donker, goed en slecht - ze zijn identiek aan elkaar.

Het is overigens wel apart, dat men zichzelf altijd als "de goeden" zag en de anderen als "de slechten, de kwaden"... Zoiets als ethisch relativisme, waarbij men kritisch naar de eigen ethisch handelen kan kijken en de betrekkelijkheid ervan leerde inzien, was nog ver te zoeken.

In oude filosofische stelsels neemt het verschil tussen goed en kwaad een belangrijke plaats in, bijvoorbeeld bij de leer van Zarathustra, Perzisch van origine. In het christendom is het idee van (de) Satan terechtgekomen, een woord dat heel gewoon "vijand" betekent. In het christendom heeft die strikte scheiding tussen goed en kwaad geen post gevat, omdat het impliciet uitgaat van een permanente strijd tussen God en de duivel en dat betekent, dat de duivel net zoveel macht heeft als God en dat was theologisch gezien een onaanvaardbaar standpunt. Dat is ook de reden dat de vroege christelijke theoretici de aanhangers van de oosterse religies te vuur en te zwaard bestreden, want daar was dat idee heel sterk aanwezig, destijds.

Het verschil tussen goed een kwaad volgens de christelijke interpretaties is de leidraad voor de moderne buitenlandse politiek van de VS. Wie de goeden zijn en wie de kwaden, behoeft geen verder betoog. Op de een of andere manier is het "goed", dat een door en door gemilitariseerd land als de VS derde wereld landen binnenvalt, plat bombardeert en vervolgens alle wederopbouw-contracten binnenhaalt. Maar goed, laten we niet oordelen, al hoef je het er niet mee eens te zijn. 

Daarmee raken we een ander punt; het kernpunt van dit verhaal over het verschil tussen goed en goed. Op een het oog een schrijffout, maar nee, het staat er bewust. Het kernpunt is, dat goed noch kwaad bestaat. Er zijn alleen interpretaties van situaties en alles is leren.

We hebben het een aantal afleveringen geleden over Hitler en het Bardo gehad, ook hij moest na wat hij had aangericht leren van wat hij had gedaan. John Dillinger en Willem Holleeder moeten leren dat er andere manieren zijn om aan geld te komen; de moordenaar dat er andere manieren zijn om met anderen om te gaan; de dominee dat er andere manieren zijn om over God te spreken dan door middel van angst zaaien. Het draait dus om leren. Meer niet en de rest is oordeel. Leren staat in de energie hiërarchisch boven goed en kwaad. Alles is goed, maar soms komt het niet erg goed uit de verf en daarom moet er bijgeleerd worden.

Er is geen goed en geen kwaad, maar degene die iets "slecht" vindt, heeft blijkbaar al geleerd dat iets "niet goed" is - de ander nog niet. Het is de taak van de hoge energieën om dit de lage energieën bij te brengen, maar op een vriendelijke, meedogende manier. Niet op de manier die lang heeft geprevaleerd: leren door middel van geweld en bedreiging. Staan de hoge energieën op om de lage te leren hoe met situaties om te gaan? Het is hard werken, want ook de hoge energie moet hierbij constant naar zichzelf kijken en altijd bereid zijn om het ego verder los te laten.